غلامرضا ابراهيمي

 

در سال 1358 هجري شمسي در ولايت غور افغانستان به دنيا آمد. او در كودكي به ايران سفر كرده و سالهاست در مشهد زندگي مي‌كند. غلامرضا در نوجواني با مركز فرهنگي " درّ دري" آشنا شد و به طور جدي شعر كار كرد و يكي از شاعران برجسته جوان هست.  او بيشتر در قالب غزل و دوبيتي مي‌نويسد. دوبيتي‌هاي او حال و هواي يك جوان مهاجر كه دغدغه وطن و بي وطني را دارد، منعكس مي‌كند. زبان روان، تخيل قوي و روستاوار او در شعرهايش باعث مي‌شود تا مخاطب به راحتي با شعرهايش رابطه برقرار كند و لذت ببرد.

 غلامرضا در سال 1385 عضو خانه شعر جوان ايران بود كه شعرهاي او باعث شگفتي همه مي شد. او در چندين فستيوال ادبي در ايران نيز مقام‌هايي به دست آورده است. از آن جمله نفر برگزيده در جشنواره " قندپارسي" و جشنواره " امام‌رضا" را مي‌توان نام برد.

از غلامرضا به تازه‌گي اولين مجموعه شعرش به نام "هبوط در پیاده رو" چاپ شده است. او ليسانس جامعه‌شناسي از دانشگاه فردوسي مشهد دارد و اكنون مسئول جلسه هفتگي شعر " درّدري" هست.

 

مسافر

ديدمش صبح كه از كوچة ما رد مي‌شد

و پس از هر قدمي گيج‌، مردّد مي‌شد

مانده بود اين كه بماند، برود، امّا رفت‌

و مه صبح كه بين من و او سد مي‌شد

او به اندازة تنهايي من دور از من‌

او چنين رفت و چنان شد كه نبايد مي‌شد

با همان چادر مشكي‌، چمداني نه بزرگ‌

مي‌گذشت از نظر و حال دلم بد مي‌شد

گفته بود اين كه سه ماهي به سفر خواهدرفت‌

عدد از روي نود رد شده و صد مي‌شد

q

من سه بار اين نودِ صدشده را طي كردم‌

بعد از آن‌، مرگ كه بعلاوة سيصد مي‌شد